tienermoeder jehova

Alsof ik naakt op het podium sta voor iedereen

Manlief maakte me wakker, hij zei: ‘liefje, je telefoon gaat de hele tijd, er is iets aan de hand denk ik.’ Met een slaperig hoofd pakte ik mijn telefoon en keek met een oog naar het scherm. Honderden meldingen die ik snel probeerde te scannen. Ineens schoot ik overeind. OMG! Mijn interview met RTL Nieuws staat online!

Een misselijk gevoel overviel me. Er was nu geen weg meer terug. Iedereen kon vanaf nu lezen hoe ik heb geworsteld met mijn tienerzwangerschap, moederschap, schulden, depressies, religieuze indoctrinatie en meer. In de uren die volgden probeerde ik alle reacties te lezen, onbegonnen werk. Zodra ik een app had bijgewerkt en naar de volgende ging, kon ik weer opnieuw beginnen. 

De reacties waren overweldigend, in aantal en in inhoud. De support, erkenning, herkenning en complimenten overspoelden me en opeens welden de tranen op. In 5 minuten kwam de spanning van 16 maanden schrijven aan mijn boek eruit. Het was zo’n opluchting dat de meeste reacties positief waren.

“Dat meisje stond ineens naakt in de krant, waar iedereen het kon zien…”

Het is doodeng om jezelf zo bloot te geven, ook al denken veel mensen dat dat peanuts is voor mij. Ik ben uitgesproken, duidelijk en heb een dikke huid. Maar je kwetsbaar opstellen in een interview dat door zoveel mensen wordt gelezen, is een enorme berg. Als moeder ben ik krachtig en stabiel, als zakenvrouw en werkgever ben ik onverschrokken, ondernemend en gedreven. Interviews als deze pellen die laagjes een voor een af en onthullen het kwetsbare meisje onder die lagen.

Het meisje dat vroeger mishandeld werd. Het meisje dat op school gepest werd. Het meisje dat niets snapte van seks. Het meisje dat een eenzame tienermoeder werd. Het meisje dat uit de gemeenschap van Jehovah’s getuigen stapte. Het meisje dat heel wat tranen heeft gelaten in haar leven. Dat meisje stond ineens naakt in de krant, waar iedereen het kon zien. Het was zo fijn dat dat meisje werd gedragen door zoveel wildvreemde lezers.

“Het heeft heel wat moed gevergd voor ik op dat podium durfde te gaan staan…”

En nu ben ik nog steeds bezig met iedereen persoonlijk beantwoorden. Ik ben geraakt door de vele reacties van jonge moeders die zich compleet herkennen in de moeilijke, maar bijzondere weg die ze afleggen als meisje, vrouw en moeder. Ik ben ook geschokt door de hoeveelheid ex-Jehovah’s getuigen die hun familie zijn kwijt geraakt en bizarre dingen hebben meegemaakt binnen hun gezin en de gemeenschap.

Het heeft heel wat moed gevergd voor ik op dat podium durfde te gaan staan, maar ik sta er inmiddels met alle liefde. Alle reacties in de afgelopen dagen hebben me doen beseffen dat het nodig is en er te weinig aandacht is voor deze beide groepen. Jonge moeders hebben een stem nodig, niet alleen voor hun zelf, maar ook voor hun kinderen. Dit geldt ook voor ex-Jehovah’s getuigen. Laat mij daar maar staan en taboes doorbreken, gesprekken opengooien en de weg vrij maken voor anderen. Het is nodig en het maakt me steeds minder uit wat anderen daarvan vinden.

Over mijn reis van tienermoeder uit een Jehovah’s getuigen-gezin naar de moeder en zakenvrouw van nu, heb ik een boek geschreven. Deze is nu als pre-order te bestellen en wordt gelanceerd in september 2020. Je bestelt hem hier.

7 Reactie's
  • Pieter Brons
    Geplaatst op 08:13h, 27 september Beantwoorden

    Hallo Tara. Met veel respect voor jou om te lezen hoe je je hoofd boven water hield en begon te zwemmen. Weet ff niet hoe anders te benoemen. Weet wel dat ik een boel herken. Door de ellende ontwikkel je energie en die kan je gebruiken voor je zelf om te groeien je verder te ontwikkelen of je te richten op iets anders. Ik zelf richte me op veteranen die tussen wal en schip kwamen en moet zeggen: geeft voldoening.
    Wens jou en je kids heel veel succes en iets zegt me dat dat wel goed komt.
    Groet
    Pieter

    • Tara
      Geplaatst op 08:37h, 27 september Beantwoorden

      Dank Pieter! Je omschrijft het precies goed, qua energie die het losmaakt. Wat tof dat jij er ook een fijne invulling aan hebt kunnen geven.

  • David Bradshaw
    Geplaatst op 10:31h, 04 oktober Beantwoorden

    Vandaag het artikel gelezen.

    Allereerst, een hele diepe buiging voor jou. Wat jij hebt gepresteerd is heel bijzonder.
    En ontzettend moedig om dit met de hele wereld te delen. Lot of respect for you!!

    Ik hoop dat jouw kinderen, en iedereeen die dit heeft gelezen, moed en kracht uit kan putten.

    Keep on the good work and be legendary💪

    Ik heb een goed idee gekregen voor kerstkado voor alle vrouwen in mijn leven 😉

    • Tara
      Geplaatst op 10:32h, 04 oktober Beantwoorden

      Dank voor je prachtige woorden, waardeer ik!

  • Caroline
    Geplaatst op 10:22h, 07 oktober Beantwoorden

    Met tranen in mijn ogen je boek gelezen! Wat een powervrouw ben jij!
    Ik hoop dat je naast mij nog vele mensen mag inspireren!

    Veel succes met alles wat je doet en nog gaat doen

    • Tara
      Geplaatst op 10:47h, 07 oktober Beantwoorden

      Wat lief Caroline en wat bijzonder dat mijn verhaal je heeft geïnspireerd. Dank voor je mooie woorden.

  • Lisbeth
    Geplaatst op 01:38h, 23 mei Beantwoorden

    Meid. Ik heb je natuurlijk even gekend na de geboorte van Yara. En het is ongelooflijk om te lezen hoe zwaar dit voor jou moet zijn geweest. Je had (hebt) een mooie grote glimlach waardoor niemand zag hoe zwaar je het had maar je zag (zocht) ook overal kansen en mogelijkheden. Ik ben ontzettend trots op je om wie je geworden bent. En zoals ik zie ben je (in positieve zin) geen spat veranderd. Meid ga zo door. Ps ik vond gisteren een baby-pasfoto van Yara tijdens het opruimen

Geef een reactie