tienermoeders

Tienermoeders staan altijd 2-0 achter

Wat vind jij van tienermoeders? Of wat denk je als een jonge moeder tegenkomt? Ik vroeg dit een poos geleden op Instagram en was niet verrast door de reacties. Iedereen heeft een mening over tienermoeders en eigenlijk is dat zó raar. Vroeger, en dan heb ik het nog maar over tientallen jaren geleden, kregen ladingen jonge vrouwen kinderen en keek niemand daarvan op. Nu is jong een kind krijgen echt ‘not done’ en vinden we daar iets van. Dat is naar, want elke moeder wil graag een blanco pagina om haar moederschap op te bouwen en te versterken en dat is makkelijker met support in plaats van kritiek.

“Als tienermoeder word er van je verwacht de perfecte, liefdevolle en zelfopofferende moeder te zijn, je ligt onder een vergrootglas. Maar als het puntje bij paaltje komt, neemt niemand je serieus, want je bent nog maar een snotneus.”

Elke vrouw die als eerste moeder wordt gaat een bizarre fase in, eentje waarin jij wij wordt en je als mens voorgoed verandert. Als je dan ook nog midden in de pubertijd zit, is die transitie een 2.0-fase. Je moet nog ontdekken wie je bent, waar je een kriebel van in je buik krijgt, wat je in je mars hebt en ondertussen krijg je er een bak verantwoordelijkheden bij. Je zit dan niet te wachten op opmerkingen als ‘Meid, had nog even gewacht’ of ‘Jij hebt duidelijk geen idee wat je je op de hals hebt gehaald’. Het is zó onaardig en ontmoedigend. Het enige dat je nodig hebt is vertrouwen, steun en een extra knuffel.

En als ik daar langer over nadenken, vraag ik me vooral af wáárom mensen zo negatief reageren? Het lijkt wel of er bij de mededeling van een tienerzwangerschap een gevoel van superioriteit ontstaat; ‘Wij zijn slim, volwassen en wijs en dat zwangere meisje is jong en dom, anders was ze niet zwanger geworden’. 

En daarom staan tienermoeders altijd 2-0 achter. We vinden jonge vrouwen die zwanger worden dom en dat laten we ze, bewust en onbewust, graag weten. ‘Jij hebt geen idee wat je je op de hals haalt’ is daar een prachtig voorbeeld van. Of vragen ‘Och meisje, heeft niemand jou verteld hoe condooms werken? of: ‘Snap je wel dat je je toekomst weg gooit nu?’

“Als je jezelf wijs vindt, toon dat dan door een tienermoeder je support te geven. Een mening spugen kan iedereen, maar oprecht openstaan voor de kracht die zo’n jonge meid ook heeft, dát is pas wijs.”

Inmiddels is mijn dochter zo oud als ik was toen ik haar kreeg. Nee, ik zou niet staan juichen als ze nu zwanger zou worden, maar ik zie een krachtige, liefdevolle, slimme en jonge vrouw in wording. Ik weet zeker dat ze het zou redden als jonge moeder en ik was er zelf ontzettend bij gebaat geweest als anderen dat vroeger ook in mij hadden gezien. Daarom wil ik je vragen, als je deze hele blog toch gelezen hebt, om vanaf nu anders te kijken naar tienermoeders. Jouw support en vertrouwen maakt meer verschil dan je denkt, voor de tienermoeder èn haar kind. 

2 Reactie's
  • arzu elbay
    Geplaatst op 23:23h, 11 december Beantwoorden

    hoi!
    hier ook een jonge moeder. ik ben 22 jaar en heb 2 kinderen van 3 en 1 jaar. ik was 18 toen ik in verwachting was van mijn eerste kindje.
    kreeg een boel negativiteit over mij heen maar heb daar verder niks mee gedaan.

    ik zat in mijn eerste leerjaar van het mbo toen ik in verwachting was, ik kreeg al snel te horen dat ik beter nou al kon stoppen met school want het zou toch niks worden, dit zij mijn eigen mentor ook. ik heb hard gewerkt, ging na school in de fabriek werken toen ik in verwachting was om zo samen met mijn partner alle spullen te kunnen kopen.

    in de zomervakantie van mijn eerste jaar was ik bevallen op 19 jarige leeftijd, was een pittige bevalling en knapte ook niet gelijk op. na 2 maanden verlof plus de zomervakantie ben ik weer begonnen met school, in de tussentijd ging ik naar school om de toetsen te in te halen. ik heb een 3 jarig opleiding ook in 3 jaar gered, in mijn laatste jaar was ik in verwachting van mijn 2de kindje. ik heb mijn diploma gehaald en werk als persoonlijk begeleider, samen met mijn man hebben we een eigen bedrijf. ik ben nu 22 jaar en mijn man is 25 jaar. we hebben samen veel mee gemaakt maar we zijn er wel uit eindelijk uitgekomen.

    het is wel pittig maar het is het uit eindelijk allemaal waard. ik ben trots op mezelf, niemand geloofte in mij maar heb het toch geflikt. ik ben gek op mijn kinderen en geniet enorm van ze.

    • Tara
      Geplaatst op 16:10h, 03 januari Beantwoorden

      Wauw! Wat heb je hard geknokt en wat ben ik trots op jou zeg! Dank voor het delen van je verhaal. Als je het leuk vindt om mee te werken aan een interview, mail me dan even op tara@tienermoedervanhetjaar.nl. Veel liefs!

Geef een reactie